Soms loopt het leven anders
dan je had verwacht,
dan je had gedroomd,
of misschien zelfs
was beloofd.
En ontstaat er een afscheid
zonder dat je daar iets
in te kiezen had...
Maar wat je dan voelt
gaat vaak dieper dan dat.
Het zit niet alleen
in wat er is geweest,
maar ook in alles
wat had kunnen ontstaan.
In de stille beelden
die nooit werkelijkheid werden,
maar wel
in je hart hebben geleefd.
En misschien is dat
wat het zo moeilijk maakt…
dat je niet alleen afscheid neemt,
maar ook
van een verlangen
dat geen plek meer krijgt.
En toch…
mag ook dat
er zacht bij horen.
En ergens daar,
waar gemis
en aanvaarding
naast elkaar mogen bestaan,
ontstaat ruimte.
