"Je mag je stem de ruimte geven om gehoord te worden"
Soms houden we onze woorden
nog een beetje bij ons.
Niet omdat ze er niet toe doen,
maar omdat we ons afvragen
of er wel echt naar geluisterd zal worden.
Misschien uit voorzichtigheid.
Misschien omdat we ooit hebben ervaren
dat stil zijn veiliger voelde
dan zeggen wat er in ons leefde.
Toch draagt jouw stem iets unieks in zich.
Jouw woorden komen voort
uit jouw gevoelens,
jouw ervaringen
en jouw manier van kijken naar het leven.
En precies daarom
mogen ze er zijn.
Je hoeft ze niet harder te maken
dan ze zijn.
Je hoeft jezelf niet te bewijzen.
Maar je mag jezelf wel toestaan
om ruimte te geven
aan wat in je leeft.
Want wanneer je je stem laat klinken,
gebeurt er vaak iets bijzonders.
Je komt dichter bij jezelf.
En soms ontdek je
dat jouw woorden
ook iets in een ander raken.
Misschien omdat ze herkenning geven.
Misschien omdat ze laten voelen
dat niemand er alleen voor staat.
En misschien begint het allemaal
met één klein moment
waarin je jezelf toestaat
om jouw stem
de ruimte te geven.
Reflectievraag:
Waar in jouw leven zou jouw stem misschien wat meer ruimte mogen krijgen?
