"Jouw tranen vormen stille woorden vol betekenis"
Soms komen tranen
op een moment
dat we ze niet hadden verwacht.
Ze verschijnen zacht en onverwacht,
zonder dat we meteen kunnen uitleggen
waarom ze er zijn.
Misschien omdat iets ons diep raakt.
Misschien omdat een gevoel
dat lang stil in ons heeft geleefd
eindelijk de ruimte krijgt
om naar buiten te komen.
Tranen hoeven niet altijd
begrepen of verklaard te worden.
Ze spreken een taal
die voorbij woorden gaat.
In een traan kan iets zichtbaar worden
van wat ons hart heeft gevoeld.
Verdriet dat even lucht krijgt.
Ontroering die ons opent.
Of een oud gevoel
dat eindelijk gezien mag worden.
Soms zijn tranen daarom
geen teken dat er iets mis is.
Maar juist een teken
dat ons innerlijk in beweging komt
en dat ons hart
zich op een stille manier laat horen.
Misschien zijn tranen wel
de zachte woorden van onze ziel,
die ons uitnodigen
om even stil te staan
bij wat er werkelijk in ons leeft.
En misschien ligt precies daarin
de stille betekenis van een traan:
dat wat vanbinnen leeft
eindelijk even ruimte krijgt.
Reflectievraag:
Welk gevoel krijgt misschien ruimte wanneer je tranen er mogen zijn?
