"Rust draagt soms de grootste groei."
In een wereld die vaak doorgaat
en blijft bewegen,
kan rust soms voelen
alsof er niets gebeurt.
Alsof je stilstaat.
Alsof je achterblijft.
Maar niet alle groei
is meteen zichtbaar.
Soms gebeurt er juist veel
in de momenten
waarin het stiller wordt.
Wanneer we even stoppen
met duwen en trekken.
Wanneer we onszelf
de ruimte geven
om gewoon even te zijn.
Zoals de natuur in de winter
niet ophoudt met groeien,
maar haar kracht
dieper in de wortels verzamelt.
Misschien gebeurt er in rust
meer in jou
dan je nu kunt zien.
Reflectievraag:
Waar in jouw leven mag het misschien even stiller worden?
