"Waar rust zachtjes landt krijgt stilte een stem"
Er zijn momenten
waarop alles even stil lijkt te vallen.
Niet omdat er niets is,
maar omdat er ruimte ontstaat.
Wanneer rust zachtjes landt,
hoeft er even niets.
Geen antwoord.
Geen oplossing.
Geen richting.
Alleen zijn
met wat er is.
En juist daar,
in die stilte,
kan iets hoorbaar worden
wat eerder overstemd werd.
Een gevoel.
Een inzicht.
Een zachte stem van binnen.
Misschien is die er altijd al geweest.
Maar had ze even rust nodig
om gehoord te kunnen worden.
Waar rust zachtjes landt,
krijgt stilte een stem.
Reflectievraag:
Wat in jou wil gehoord worden wanneer het stil genoeg wordt?
