Beschikbaar zijn voelt vaak als iets moois.
Als behulpzaam.
Betrokken.
Lief.
We willen er zijn voor de mensen om ons heen.
En dat is waardevol.
Maar soms raakt beschikbaarheid zo vanzelfsprekend,
dat we vergeten dat onze tijd ook van ons is.
Dat ieder ja tegen een ander,
ook een nee tegen iets anders kan zijn.
Een moment rust.
Een eigen plan.
Een behoefte die opnieuw moet wachten.
Langzaam kan er iets vreemds gebeuren.
Je agenda is gevuld.
Je dagen zijn bezet.
Iedereen weet je te vinden.
Maar jijzelf steeds minder.
Wanneer iedereen altijd toegang heeft tot jouw tijd,
ben jij dan eigenlijk nog degene die bepaalt wat ermee gebeurt?
Want hoe vrij is je tijd werkelijk,
als iedereen er toegang toe heeft?
Vrijheid zit niet alleen in tijd hebben.
Soms zit vrijheid in mogen kiezen
wanneer je beschikbaar bent
en wanneer niet.
