Soms vertellen we onszelf verhalen
over wie we zijn.
Ik ben nu eenmaal onzeker.
Te gevoelig.
Te stil.
Te veel.
Te weinig.
Alsof die woorden de waarheid zijn geworden.
Maar wat als sommige van die overtuigingen
niet vertellen wie je bent,
maar wat je bent gaan geloven?
Wat als ze zijn ontstaan
uit ervaringen,
teleurstellingen
of woorden die ooit zijn blijven hangen?
Misschien ben je niet "gewoon zo".
Misschien zijn er nog delen van jezelf
die wachten om opnieuw ontdekt te worden.
Delen die nooit verdwenen zijn.
Maar bedekt raakten
onder alles wat je bent gaan geloven
over wie je bent.
En misschien begint thuiskomen
met de nieuwsgierigheid
om jezelf opnieuw te ontmoeten.
