"Deuren kun je openen maar je mag ze ook sluiten"
Soms leren we
dat openstaan
een mooie eigenschap is.
Dat het goed is
om kansen te geven,
om begrip te tonen,
om deuren niet te snel dicht te doen.
En vaak is dat ook zo.
Maar er bestaat ook
een andere vorm van wijsheid.
Weten wanneer een deur
niet langer open hoeft te blijven.
Niet uit hardheid,
maar uit zorg voor jezelf.
Soms hebben we lang geprobeerd
iets open te houden.
Een relatie.
Een verwachting.
Een plek waar we hoopten
dat het anders zou worden.
Totdat er langzaam een moment komt
waarop je voelt
dat je daar eigenlijk
niet meer hoeft te blijven staan.
Het sluiten van een deur
betekent niet altijd
dat je opgeeft.
Soms betekent het
dat je luistert
naar wat in jou klopt.
Dat je ruimte maakt
voor rust,
voor helderheid,
voor een plek
waar je hart weer vrij kan ademen.
En vaak gebeurt er nog iets anders.
Wanneer een deur
zacht wordt gesloten,
ontstaat er ergens anders
weer ruimte om een nieuwe
te openen.
Niet uit haast,
maar op het moment
dat het echt bij je past.
Reflectievragen:
Is er een deur in jouw leven die je met zachtheid mag sluiten zodat er ruimte ontstaat voor iets nieuws?
