Gevoelens kunnen krachtig zijn.
Soms komen ze op als golven
die onverwacht door ons heen bewegen.
Een gedachte.
Een herinnering.
Een moment dat iets raakt
en ineens lijkt alles
door dat gevoel gekleurd.
Op zulke momenten
kan het voelen
alsof dat gevoel de waarheid is.
Maar gevoelens bewegen
net als de zee.
Ze komen op,
rollen door ons heen
en trekken zich daarna
weer langzaam terug.
Dat maakt ze niet minder waardevol.
Ze vertellen ons iets.
Ze laten zien
waar iets in ons wordt geraakt.
Maar ze zijn niet
het hele verhaal.
Onder de golven
ligt altijd een diepere laag.
Een stille plek in onszelf
waar rust en helderheid
nog steeds aanwezig zijn.
Wanneer we daar even bij kunnen blijven,
mogen gevoelens er zijn
zonder dat ze ons overspoelen.
Zoals een bootje op zee
zacht meebeweegt met de golven
maar gedragen wordt
door de grote diepte eronder.
Misschien is dat wel
de zachte uitnodiging van deze kaart:
om met je gevoelens mee te bewegen
zonder te vergeten
dat er in jou altijd
een diepere rust aanwezig is.
Reflectievraag:
Kun je een gevoel dat nu aanwezig is even laten bewegen terwijl je tegelijkertijd verbonden blijft met de rustige diepte in jezelf?
