"De bekende druppel brengt je dichterbij jezelf"
Soms is er een moment
waarop iets te veel wordt.
Een opmerking.
Een gebeurtenis.
Een situatie die net dat ene zetje geeft.
En plotseling voelen we het:
zo kan het niet langer.
Vaak noemen we dat
de bekende druppel.
Alsof het iets kleins is
dat de emmer doet overlopen.
Maar misschien is het meer dan dat.
Misschien is het het moment
waarop iets dat lang stil heeft gestaan
eindelijk begint te bewegen.
Zoals ijs dat langzaam smelt
wanneer het weer warmte voelt.
Wat eerst hard en stil leek,
laat langzaam los.
En in dat loslaten
valt die ene druppel.
Niet alleen als een grens,
maar ook als een teken
dat iets weer begint te stromen.
Soms hebben we precies zo’n moment nodig
om te voelen
wat we eigenlijk al langer wisten.
Dat iets niet meer klopt.
Dat iets mag veranderen.
Dat we onszelf weer serieus mogen nemen.
En zo brengt die ene druppel
ons misschien niet verder weg van onszelf,
maar juist
een stukje dichterbij.
Reflectievraag:
Wanneer voelde je voor het laatst dat een situatie of moment je liet beseffen wat voor jou werkelijk klopt?
