Je gedachten zijn energie…
ze bewegen verder
dan je ziet
en raken meer
dan je soms beseft.
In de woorden
die je kiest,
in de manier
waarop je naar jezelf kijkt,
in alles
wat je – vaak ongemerkt –
blijft herhalen
van binnen.
Misschien mag je
af en toe stil worden
bij wat je in jezelf
ruimte geeft.
Niet om alles te veranderen,
maar om te voelen
wat je eigenlijk voedt.
Want wat je aandacht geeft,
groeit.
Zacht,
maar onvermijdelijk.
En zo vormen je gedachten
langzaam de plek
waarin je leeft.
Dus misschien…
mag je iets vaker kiezen
voor woorden
die je dragen,
voor gedachten
die je niet kleiner maken,
maar openen.
Niet perfect,
maar wel
met zachtheid
naar jezelf.
