Soms lijkt het alsof woorden
pas tellen
wanneer ze hard genoeg zijn.
Alsof je moet aandringen,
duidelijker moet zijn,
meer moet zeggen
om echt gehoord te worden.
Maar niet alles
hoeft luid te zijn
om binnen te komen.
Sommige woorden
dragen iets in zich
dat je niet kunt forceren.
Ze worden niet gesproken
om gehoord te worden,
maar om iets te raken.
En juist in die zachtheid
zit een kracht
die niet duwt,
maar opent.
Die niet overtuigt,
maar uitnodigt.
En misschien is dat
wat je voelt
wanneer iemand echt spreekt…
niet alleen wat er wordt gezegd,
maar hoe het
bij je aankomt.
