Het is gemakkelijk om te denken dat een goed leven iets bijzonders moet zijn.
Iets waar anderen naar opkijken.
Iets dat bewondering oproept.
Alsof de waarde van een leven afhangt van wat het laat zien.
Maar veel van wat een leven mooi maakt, is nauwelijks zichtbaar van buitenaf.
Een ochtend die rustig begint.
Werk dat bij je past.
Mensen bij wie je jezelf kunt zijn.
De vrijheid om keuzes te maken die kloppen voor jou.
Niet voor de verwachtingen van anderen.
Niet voor een plaatje.
Niet voor applaus.
Soms kost het moed om een leven te kiezen dat geen indruk maakt.
Omdat de wereld voortdurend lijkt te vragen om meer.
Meer succes.
Meer bezit.
Meer zichtbaarheid.
Maar uiteindelijk moet jij leven met de keuzes die je maakt.
Niet de mensen die ernaar kijken.
Misschien is een mooi leven daarom niet een leven dat indruk maakt.
Maar een leven waarin je jezelf niet kwijtraakt.
