We willen graag zekerheid.
Een plan.
Een eindbestemming.
Iets dat ons vertelt dat we de juiste weg zijn ingeslagen.
Maar het leven ontvouwt zich zelden op die manier.
Vaak zien we pas achteraf waarom een keuze belangrijk was.
Waarom een ontmoeting ertoe deed.
Waarom een omweg toch geen omweg bleek te zijn.
Toch blijven we soms staan.
Niet omdat we niet weten wat we voelen.
Maar omdat we niet weten waar de weg eindigt.
Terwijl het leven zelden vraagt
om de hele route te kennen.
Alleen om de volgende stap.
Misschien hoef je daarom niet altijd te weten waar je uitkomt.
Misschien is het genoeg om stil te staan bij wat een keuze vandaag met je doet.
Geeft het rust?
Brengt het licht?
Voelt het als iets dat bij je past?
Dan is dat misschien alles wat je op dit moment hoeft te weten.
Want niet iedere stap vraagt om zekerheid.
Sommige stappen vragen alleen om vertrouwen.
In jezelf.
En in de richting die je hart al kent.
