We leven in een tijd waarin alles sneller lijkt te moeten.
Sneller reageren.
Sneller beslissen.
Sneller oordelen.
Alsof iedere mening direct gevormd moet worden.
Alsof we altijd meteen moeten weten wat we ergens van vinden.
Maar liefde beweegt vaak anders.
Ze neemt de tijd.
Om te luisteren.
Om te begrijpen.
Om voorbij de eerste indruk te kijken.
Misschien zouden we daarom niet minder haast hoeven hebben.
Maar haast met andere dingen.
Haast om vriendelijk te zijn.
Haast om te vergeven.
Haast om iemand het voordeel van de twijfel te geven.
Haast om te zien wat ons verbindt
voordat we ons richten op wat ons verdeelt.
Want een oordeel is snel gevormd.
Maar liefde vraagt soms net iets langer.
En misschien is juist dat
wat de wereld het hardst nodig heeft.
