In pijn
schuilt niet de bestemming.
Maar soms wel
de eerste aanwijzing.
Ze laat voelen
waar iets in ons
om aandacht vraagt.
Waar we onszelf
onderweg
een beetje zijn kwijtgeraakt.
En misschien is dat
waarom pijn soms
zo'n vreemde dubbelheid draagt.
Ze doet zeer...
en wijst tegelijk
de richting
naar iets
dat heel wil worden.
