"In de bron van ons weten liggen alle antwoorden"
In ons leven zoeken we vaak naar antwoorden.
We kijken om ons heen, luisteren naar anderen,
proberen te begrijpen wat de juiste weg is.
En soms helpt dat ook.
Maar er zijn momenten waarop geen enkel antwoord van buitenaf
echt raakt wat er vanbinnen leeft.
Alsof iets in ons weet
dat wat we zoeken
niet verder weg ligt,
maar dichterbij dan we denken.
Dieper in ons leeft een stille plek.
Een bron waar onze ervaringen, gevoelens en intuïtie samenkomen.
Een plek waar het leven zelf al lange tijd met ons meebeweegt.
Wanneer we steeds blijven zoeken of proberen te begrijpen,
kan het water van die bron onrustig blijven.
De oppervlakte beweegt,
en wat daaronder ligt wordt moeilijk zichtbaar.
Maar wanneer we even stil durven worden
en onszelf toestaan om niets te hoeven oplossen,
begint het water langzaam te kalmeren.
En precies in die rust
kan er iets zichtbaar worden.
Niet altijd als een helder antwoord,
maar vaak als een zacht weten.
Een gevoel van richting dat van binnen oplicht.
Alsof het leven zelf even in het water meekijkt
en je laat zien wat er al die tijd al aanwezig was.
Misschien liggen niet alle antwoorden klaar.
Maar in de bron van je wezen
leeft altijd een stukje wijsheid
dat je precies genoeg laat zien
voor de volgende stap.
Reflectievraag:
Wanneer het even stil wordt in jou, wat merk je dan dat er van binnen naar boven komt?
