Soms dragen we dingen
die nooit echt van ons zijn geweest.
Verwachtingen
die stilletjes zijn meegegeven.
Woorden
die we hebben gemist
maar toch zijn blijven zoeken.
En langzaam
kan dat gaan voelen
alsof het bij je hoort.
Alsof jij degene bent
die het moet dragen.
Maar niet alles wat je draagt
is van jou.
Sommige lasten
ontstaan uit wat er ontbrak.
Uit wat nooit werd uitgesproken.
Of uit wat je hebt geprobeerd
om goed te maken.
En hoe begrijpelijk dat ook is…
je hoeft het niet voor altijd vast te houden.
Je mag teruggeven
wat nooit van jou was.
Zonder uitleg.
Zonder schuld.
Gewoon…
omdat je voelt
dat het te zwaar is geworden.
