Soms denken we
dat we vallen voor een ander.
Voor wie iemand is,
voor hoe het voelt,
voor wat er ontstaat tussen twee mensen.
Maar als je eerlijk kijkt…
is het vaak iets anders
wat je raakt.
Een gevoel
dat je ineens dichter bij jezelf brengt.
Alsof er iets in jou wakker wordt
dat al die tijd heeft gewacht
om gezien te worden.
Zachter.
Vrijer.
Meer open dan je gewend was te zijn.
En misschien is dat wat liefde doet.
Niet iets toevoegen
wat er nog niet was…
maar iets aanraken
wat al in jou leeft.
Iets dat zich herinnert
hoe het voelt
om helemaal jezelf te zijn.
