Overgave
is geen opgeven.
Het is het moment
waarop je voelt
dat je iets probeert vast te houden
wat niet voor jou bedoeld is.
Niet omdat je het niet graag genoeg wilt,
maar omdat het je
steeds verder van jezelf wegtrekt.
En hoe harder je probeert,
hoe minder het stroomt.
Alsof het leven
je zachtjes tegenhoudt.
Niet om je iets af te nemen,
maar om je te laten zien
dat er iets anders op je wacht.
Iets waaraan je niet zo hoeft te trekken,
maar dat vanzelf
bij je blijft.
Overgave is het moment
dat je stopt
met trekken
aan wat niet met je meebeweegt,
en heel voorzichtig
ruimte maakt
voor wat wél
naar je toe komt.
En ergens daar…
ontstaat rust.
Niet omdat alles duidelijk is,
maar omdat je voelt
dat je niet langer tegen
je eigen richting ingaat.
