Soms hoef je het niet
te begrijpen
om te weten
dat het klopt.
Er is iets in jou
dat al voelt
voordat het woorden krijgt.
Iets dat zacht beweegt,
of juist even aanspant
zonder uitleg,
maar niet zonder richting.
En juist daar,
in die stilte,
ligt iets dat je de weg wijst.
In wat je intuïtief voelt,
zonder dat je het kunt verklaren.
In wat voor jou klopt
op een diepere laag
in wat je belangrijk vindt,
ook als je het nog niet hardop zegt.
En in wat je lichaam doet
wat opent,
of juist samentrekt
als iets niet goed voelt.
Niet alles vraagt om begrip.
Soms is het genoeg
om te volgen
wat zich vanbinnen laat zien.
Niet omdat het helder is
maar omdat het klopt.
