Soms voelt het donker
alsof het alles
een beetje overneemt.
Alsof het licht
er nog wel is—
maar verder weg.
Minder dichtbij
dan je zou willen.
En juist dan
hoeft het niet groot.
Je hoeft niet meteen
te weten hoe het anders moet,
of waar je naartoe gaat.
Soms is het genoeg
om te blijven kijken.
Niet ver.
Niet groots.
Maar naar iets kleins.
Een moment
dat even zachter voelt.
Een glimp
die je bijna mist
als je niet oplet.
En misschien
is dat alles
wat er nu nodig is.
Niet om het donker
weg te maken—
maar om jezelf
niet helemaal
kwijt te raken.
Gewoon…
dat kleine beetje licht
dat er nog is
toelaten.
Meer hoeft het niet
te zijn.
