Soms kom je op een punt
waar het niet meer zo vanzelf gaat.
Waar je niet meer
om je gevoel heen wilt.
Omdat je het merkt.
In kleine dingen.
In hoe iets binnenkomt.
In wat blijft hangen
en wat juist van je afglijdt.
Je hoeft het niet uit te leggen
om het te weten.
Je voelt het.
Wat je energie kost.
Wat je leeg achterlaat.
En wat je juist
weer een beetje terugbrengt.
Dichter bij jezelf.
En misschien zit de verandering
niet in grote keuzes.
Maar in dat stille besef.
Dat je het mag volgen.
Niet perfect.
Niet altijd even duidelijk.
Maar steeds iets eerlijker.
Steeds iets meer
in lijn met wat klopt voor jou.
